Bilgi ve öğrenmedeki sürekli gelişim; geleneksel öğretim ortamlarının, yerini yapılandırmacı öğrenme ortamlarına bırakması sonucunu doğurmuştur. Türkiye’de de 2005 yılından itibaren benimsenen bir anlayış olmasına rağmen, yapılandırmacı öğrenme ortamı oluşturma düzeyinin istenen noktada olmadığını ortaya koyan çalışmalar bulunmaktadır. Yapılandırmacı öğrenme ortamı en genel ifadeyle; öğrenenlerin bilişsel kapasitelerini geliştirmeye yönelik, dinamik ve etkileşimli olmalıdır.

Bu ortamların oluşturulmasında okul ve sınıf olanaklarının yanı sıra en önemli faktörün öğretmen olduğu söylenebilir. Öğretmenlerin yapılandırmacı öğrenme ortamı oluşturma yeterlikleri ve bu yeterliklerini öğrenme sürecine yansıtma durumları, yapılandırmacı anlayışa uygun olarak geliştirilmiş olan öğretim programlarının başarısını etkileyen temel unsurlardandır. Öğretmenlerin öğretme yeteneği kadar önemli olan bir diğer özelliği ise öğretme motivasyonlarıdır.

Öğretme motivasyonu; hem mesleki hedef belirleme hem de bu doğrultuda özdüzenleme yapmada etkilidir; dolayısıyla etkili öğretmen özelliklerinin edinilmesinde önemli bir role sahiptir. Öğretmenlerin mesleki gelişim çabalarının öğretme motivasyonlarıyla ilişkili olduğunu ortaya koyan çalışmalar dikkate alındığında, öğretme motivasyonu ile yapılandırmacı öğrenme ortamı oluşturma düzeylerinin incelenmesinin önemli olduğu düşünülmektedir.