Prof. Dr. İlke Evin Gencel - Akademik Yayınlar

The COMPUSEL curriculum is designed to enhance primary school students’ five core Socio-emotional (SEL) competencies (self-awareness, selfmanagement, social awareness, relationship skills, and responsible decisionmaking) and mental health by incorporating computational thinking. This study evaluates the curriculum’s impact across five European countries (Greece, Poland, Portugal, Romania, and Turkey), analyzing cultural differences in its implementation

1. 21. yüzyıl becerileri arasında yer alan finansal okuryazarlık, ekonomik koşullara uyum, dijital finans teknolojilerini kullanma, risk yönetimi ve stratejik planlama gibi becerilerle ilişkilidir. Finans eğitimi genellikle teorik bilgi aktarımıyla sınırlı kalmakta, piyasa deneyimi ve pratik uygulamalarla desteklenen eğitim süreçlerine ihtiyaç duyulmaktadır.

Prof. Dr. İlke Evin Gencel, deneyimsel öğrenmenin finans eğitimine entegrasyonunun bireysel ve kurumsal öğrenmeyi daha etkili hale getireceğini vurgulamaktadır. 20 yılı aşkın süredir David ve Alice Kolb ile çalışmalar yürüten Gencel, deneyimsel öğrenmenin ülkemizde yaygınlaştırılmasına yönelik önemli araştırmalar yapmaktadır. Bu yöntemde bireyler, somut deneyim, yansıtıcı gözlem, soyut kavramsallaştırma ve aktif uygulama aşamalarından oluşan bir döngü içerisinde teorik bilgiyi pratiğe dönüştürmektedir.

Gerçek piyasa senaryolarını içeren kriz simülasyonları aracılığıyla stratejik kararlar alarak finansal modelleme, risk yönetimi, portföy yönetimi ve kredi analizi gibi konularda doğrudan deneyim kazanılmaktadır. Edinilen bilgiler, yeni simülasyonlarla test edilerek döngü tamamlanmaktadır.

???? Deneyimsel öğrenme döngüsü, klasik simülasyon ve örnek olay analizlerinden farklı olarak, bireylerin doğrudan sürece dahil olmasını ve kararlarının sonuçlarını gözlemleyerek yeni bilgiler üretmesini sağlamaktadır. Prof. Dr. İlke Evin Gencel, deneyimsel öğrenmenin bilişsel ve duyuşsal süreçleri harekete geçirerek bütünsel öğrenmeyi desteklediğini bilimsel araştırmalarla ortaya koymuştur. Öğrenme stillerinin finansal karar alma süreçlerine etkisini vurgulayan Gencel, bireysel farklılıklara uygun eğitim modellerinin geliştirilmesi gerektiğini ve bu yaklaşımın bireylerin piyasa koşullarına daha hızlı uyum sağlamasını, bilinçli kararlar almasını desteklediğini belirtmektedir.

6 Şubat 2023’te Kahramanmaraş merkezli büyük deprem, sadece Türkiye’nin değil dünyanın en yıkıcı afetlerinden biri olarak tarihe geçti. Binlerce insanın hayatını kaybettiği bu felaket, toplumsal dayanışma ve afet yönetiminin önemini bir kez daha gösterdi. Türkiye’nin en köklü insani yardım kuruluşlarından biri olan Kızılay, kriz anlarında etkin rol oynarken, insani yardım süreçlerinde kurumsal hafızanın ve deneyimlerden öğrenmenin kritik olduğunu ortaya koymaktadır.

Bu noktada, deneyimsel öğrenme alanında önemli çalışmalar yürüten Prof. Dr. İlke Evin Gencel, Kızılay’ın kriz yönetimi kapasitesinin artırılması için deneyimsel öğrenme temelli bir modelin benimsenmesini önermektedir. Gencel’e göre, gönüllülerin sistematik bir öğrenme döngüsünde eğitilmesi, müdahale süreçlerini daha etkin ve sürdürülebilir hale getirebilir. Kolb’un Deneyimsel Öğrenme Döngüsü ve dokuz öğrenme stilinin, Kızılay’ın eğitim süreçlerinde güçlü bir yapı sunabileceğine dikkat çekmektedir.

???? Deneyimsel Öğrenme Döngüsü Kapsamında Kızılay İçin Öneriler:

• Somut deneyim: Afet bölgelerinde görev yapmış gönüllülerin tecrübeleri interaktif vaka analizleriyle ele alınabilir.
• Yansıtıcı gözlem: Afet müdahaleleri sonrası düzenlenecek değerlendirme toplantıları ve gönüllü mentorluğu ile saha deneyimleri analiz edilebilir.
• Soyut kavramsallaştırma: Eğitim modülleri geliştirilerek gönüllülere kriz anlarında hızlı ve etkili karar alma becerileri kazandırılabilir.
• Aktif uygulama: Simülasyon, tatbikatlar ve VR, AR gibi teknolojilerle bilgi ve deneyim uygulamalı hale getirilebilir.

Gencel, öğrenme stillerinin kriz yönetiminde kritik olduğunu belirterek, ekiplerin farklı stilleri benimseyen bireylerden oluşmasının afet müdahalelerinde verimliliği artıracağını vurgulamaktadır. Örneğin, Başlatan ve Karar Veren Stiller liderlik ve kriz yönetiminde, Deneyimleyen ve Dengeleyen Stiller psikososyal destek ve koordinasyonda, İmgeleyen ve Yansıtan Stiller strateji geliştirme ve analizde, Analiz Eden ve Düşünen Stiller lojistik planlamada, Yapan Stil ise sahada hızlı ve etkin müdahalede kritik roller üstlenebilir.

Öğrenme stillerinin zaman içinde değişebileceğine dikkat çeken Gencel, belirli aralıklarla gönüllülerin öğrenme profillerinin değerlendirilmesini ve ekip yapılandırmasının buna göre optimize edilmesini önermektedir. Bu yaklaşım, Kızılay’ın kriz müdahalelerinde daha bilinçli, esnek ve etkili bir organizasyon yapısına sahip olmasını sağlayabilir.

Bilim ve dayanışma temelli yaklaşımlarla felaketlerden uzak bir gelecek dileğiyle.

In this study, the implementation of experiential learning integrated with virtual reality (VR) technology in teacher education was investigated. The study involved 29 pre-service teachers selected through purposive sampling for its case study design. Within the study, the participants first received an informative training session on experiential learning theory and VR technologies. Subsequently, they engaged with two different scenarios, each offering three degrees of freedom, using cardboard VR glasses. This process aligned with the stages of Kolb's Experiential Learning Theory, encompassing concrete experience, reflective observation, abstract conceptualization, and active experimentation. Data collection employed semi-structured interviews, metaphor analysis, and unstructured researcher observations. The data were then analyzed using content analysis techniques. The results revealed that 19 pre-service teachers encountered VR technology for the first time, whereas 7 had previously experienced VR only for gaming purposes. None of the participants had prior experience using VR technology for educational purposes. Participants generally responded positively to the VR-integrated experiential learning implementation, finding it engaging. VR appears to hold potential for widespread use in education, particularly during challenging periods like pandemics. Additionally, VR could prove effective in adapting instruction to individual differences and fostering inclusive education. The potential benefits of integrating VR technology into teacher education programs were highlighted. However, the frequent citation of unequal technology access by participants was noted as a disadvantage. This criticism, rather than targeting the VR-integrated experiential learning practice itself, underscores socioeconomic barriers that may hinder its widespread adoption.

In response to the growing need for self-directed learning (SDL) skills in a rapidly changing world, research was conducted to map interventions that support SDL skills, aiming to find a model for supporting SDL skills in NEETyouth. SDL competencies support continuous personal development and coping with change. There is a significant number of young people in society who do not participate in working life, education, or training (NEET-youth) and are characterized by a low level of education. Little has been done to support SDL skills interventions for them; however, bringing young people back to the education path is a crucial issue. This raises important questions about which supportive approach and tools are most beneficial for developing SDL skills in NEET-youth, and how best to implement them. This literature review is based on the analysis of 25 articles. The results of the study showed that SDL interventions have not been used for NEET-youth, and therefore, the new model was created. In the case of NEET-youth the SDL intervention should be seen as a non-formal learning process that combines various activities that enable self-reflection and real-life experiences for acquiring new positive learning experiences.

Değerli Okuyucular, Sizleri, sektörler arası iş birliğini güçlendiren ve yenilikçi yöntemlerle dolu 2024 Metot Fuarı sonuç kitapçığı ile buluşturmanın mutluluğunu yaşıyoruz. 27-28 Nisan 2024 tarihlerinde Bursa Gökmen Uzay Havacılık Eğitim Merkezi’nde (GUHEM) düzenlenen Metot Fuarı, eğitimden iş dünyasına, sivil toplumdan kamuya kadar geniş bir katılımcı kitlesini buluşturarak öğrenme dünyasına yeni bir perspektif sundu. Avrupa’daki “Tool Fair” anlayışından esinlenerek Türkiye’ye uyarlanan bu etkinlik, yalnızca bilgi paylaşımıyla sınırlı kalmayıp öğrenme deneyimi tasarımlarına ve yaratıcı iş birliklerine ilham verdi. Deneyimsel öğrenmenin gücü, öğrenmeyi yalnızca anlatmak ve dinlemekten çıkarıp, deneyimlemek, yansıtmak, kavramsallaştırmak ve uygulamaya dönüştürmekten gelir. Metot Fuarı’nda bu yaklaşımı merkezine alan, bireysel ve kurumsal gelişimi destekleyecek yenilikçi öğrenme yöntemleri sunan 18 atölye, farklı sektörlerden gelen 110 katılımcı ile buluştu. Elinizdeki kitapçık, fuarda gerçekleştirilen 18 atölyeyi, deneyimsel öğrenme metotlarını ve değerli eğitmenlerimizin bilgi birikimlerini bir araya getiren bir rehberdir. Her sayfasında yenilikçi fikirleri ve uygulamaları keşfedecek, öğrenme süreçlerinizi zenginleştirecek ipuçları bulacaksınız. Metot Fuarı’nı gerçekleştirmemizde başta fuara ev sahipliği yapan GUHEM Gökmen Uzay Havacılık Eğitim Merkezi’nin Genel Müdürü Halit Mirahmetoğlu’na, onun şahsında GUHEM ekibine, atölyeleri ile fuarımıza değer katan eğitimcilerimize ve bizleri yalnız bırakmayan tüm katılımcılarımıza teşekkür ediyoruz. Bu ortak öğrenme yolculuğunu, gelecekteki Metot Fuarı’nda geliştirerek daha ileri taşımayı hedefliyoruz. Birlikte keşfettiğimiz, ürettiğimiz ve paylaştığımız daha nice etkinlikte buluşmak dileğiyle. Keyifli okumalar dileriz! Saygılarımızla, Deneyimsel Eğitim Merkezi

Erasmus+ KA2 – Cooperation for Innovation and
the Exchange of Good Practices Strategic Partnerships for Higher Education

VR4GIFTED (We Are For Gifted)        

Integration of Experiential Learning and Virtual Reality on Gifted Education                                    

Project No:  2018-1-TR01-KA203-058805

İlk hedefimiz, okul öncesi öğretmenliği lisans öğrencilerine algoritmik düşünme becerilerini okul öncesi eğitimine nasıl yansıtacaklarını ve müzik, sanat, matematik, drama, bilim, davranış geliştirme, anadil ve ilk yabancı dil gibi okul öncesi döneminde ele alınan öğrenme alanlarına nasıl entegre edeceklerini öğretmek için bir ders programı ve öğretim materyalleri hazırlamaktır.
Diğer hedeflerimiz;
– Okul öncesi öğretmenliği lisans öğrencilerinin çağdaş öğretim becerileri üzerinde anında etki için BİT odaklı öğretme / öğrenme faaliyetlerindeki beceri boşluklarının kapatılması
– Okul öncesi öğretmenliği lisans öğrencilerinin, yenilikçi bir öğretim yaklaşımı olarak oyun temelli öğrenme yoluyla algoritmik düşünme becerilerinin kullanılmasıyla ilgili bilgi ve becerilerinin artırılması
– Algoritmik düşünme becerilerinin okul öncesi eğitiminde odaklanılan tüm konu alanlarına entegrasyonu ile ilgili olarak ortak üniversitelerin öğretim üyelerinin kapasite gelişimine destek olmak

Problem solving, critical thinking, creativity and computational thinking are fundamental skills for the 21st century, among which algorithmic thinking emerges as an important competency. Algorithmic thinking can be defined as the ability to consider the steps required to achieve a goal in a precise, clear, detailed, and alternative way (Futschek, 2006; Kanaki & Kalogiannakis, 2022). It is also considered to be the ability to understand, execute, evaluate, and design computational processes (Lamagna, 2015). Research has shown that algorithmic thinking, considered a new form of literacy, can be introduced to children as young as 3 years old (Bers et al., 2019). This highlights the importance of training educators who are competent in teaching algorithmic thinking skills to children. In this context, and with the idea that the innovations and skills of this era need to be reflected in teacher education, the project "Algorithmic Thinking Skills Through Play-Based Learning for Future's Code Writers: ALGOLITTLE" was prepared. Supported by the Turkish National Agency in the framework of the Erasmus+ Key Action 2 Strategic Partnerships for Higher Education Programme, ALGOLITTLE has developed a curriculum for early childhood teacher candidates in faculties of education by the project team formed in partnership with Turkiye, Slovenia, Portugal, Croatia and Italy.

The monograph focuses on the teaching and learning of children in early childhood education. The international monograph includes contributions by authors from three countries, highlighting different perspectives on contemporary teaching and learning specific to ECE. The monograph is based on the collaboration of researchers from different universities in the Erasmus+ Algolittle project, who have explored important contemporary concepts of teaching in ECE, such as how to develop algorithmic thinking in preschool children, how to teach algorithmic thinking to ECE students, and the relevance of such cognitive skills for future knowledge. The monograph goes beyond the scope of the project by incorporating new scientific findings related to the implementation of various concepts in learning and teaching preschool children, such as executive functions, algorithmic thinking, creativity, problem-based thinking, integration of teaching from different domains, distance learning, specific pedagogical practices, thus presenting a wide range of topics relevant for the development of learning and teaching in early childhood education now and in the future.

The aim of this study was to examine the postgraduate theses written on Kolb’s Experiential Learning Theory between 2002 and 2022 in Türkiye. In this purpose, 56 of postgraduate theses registered in the Thesis Centre of Council of Higher Education were examined. In addition to their perspectives on Kolb’s Experiential Learning Theory, graduate theses were examined in terms of graduation degree, date of completion, university they were completed, title of advisors, sample group studied and research design. The study was carried out through document analysis that is one of the qualitative research methods. In this study it was revealed that the theses examined focused on only learning styles and ignored experiential learning cycle and other components of the Experiential Learning Theory.

Kolb’un, deneyimsel öğrenme kuramının önemli bir boyutunu oluşturan öğrenme stilleri kavramı, öğrenen merkezli eğitim programlarının ve öğretim tasarımlarının geliştirilmesi sürecinde önemli bir unsurdur. Alanyazında yaygın olarak kullanılan Kolb’un Öğrenme Stilleri Envanteri, yerleştirme, özümseme, ayrıştırma ve değiştirme olmak üzere dört temel öğrenme stilini kapsayan yapıdan, deneysel ve klinik araştırma bulguları doğrultusunda, dokuz öğrenme stilini kapsayan bir yapıya dönüştürülmüştür. Bu çalışmanın temel amacı; deneyimsel öğrenme kuramına ilişkin güncel bilgilerin ve dokuz öğrenme stilinin belirlenme sürecinin paylaşılmasıdır. Bu amaçla betimsel tarama modelinde yapılandırılan çalışmada, Kolb’un Öğrenme Stilleri Envanteri, Deneyimsel Eğitim Merkezi’nin internet sitesi www.demturkey.com aracılığıyla, kolay örnekleme yöntemlerinden kısıtlamasız öz-seçimli yöntemle ulaşılan 1345 kişiye uygulanmıştır. Araştırmada, katılımcıların benimsediği öğrenme stillerinin başlatan, yapan, deneyimleyen, dengeleyen, yansıtan, imgeleyen, analiz eden, düşünen ve karar veren biçiminde sıralandığı, baskın öğrenme stilinin cinsiyet ve yaş değişkenlerine göre farklılıklar gösterdiği belirlenmiştir.

Computational thinking and algorithmic thinking have been promoted in several educational systems as preparation for the challenges of the future. Algorithmic thinking, in particular, has long traditions in different scientific areas and can be connected to all curricular areas of Early Childhood Education in Portugal (Figueiredo, Gomes, et al., 2021). Algorithmic thinking is defined as the ability to think in terms of clear, simple, and small sequences and repetitive rules to solve a problem or understand a situation (Csizmadia et al., 2015; Futschek, 2006; Sadykova & Il’bahtin, 2020). With a focus on problem-solving and thinking and creativity skills, teachers and curriculum developers are being challenged to foster algorithmic thinking skills starting from preschool (Strnad, 2018). Therefore the strong emphasis on introducing algorithmic thinking in Early Childhood Education requires the development of quality proposals for teacher education (Gencel et al., 2021). The project “Algorithmic Thinking Skills through Play-Based Learning for Future’s Code Literates” (Algolittle), under the Erasmus+ Programme, has created a curriculum for initial teacher education. Based on work developed in Algolittle, a deck of cards has been created to work with future teachers and children in Early Childhood Education on algorithmic thinking and creativity. The resource is being validated through a process of design-based research (Ploomp, 2018).

Türkiye’deki hızlı nüfus artışı ve üniversite eğitimine devam eden genç nüfusun fazla olması, öğrencilerin iş bulma kaygılarında artışa yol açmaktadır. Kaygı; bireylerin zihinsel, duygusal ve bedensel sağlığını olumsuz etkileyen bir durumdur (Schneiderman, Ironson & Siegel, 2005). Üniversite öğrencilerinin mezun olduktan sonra iş bulmada başarısız olma ihtimali ve bunun olası sonuçlarına yönelik düşünceleri, onların stres düzeyini artırmaktadır. Bireylerin kendi geleceklerine yönelik endişe duygusu bir dereceye kadar normal kabul edilir ancak bu endişe kaygı durumuna dönüştüğünde özgüvende azalma, yaşamdan keyif almama, uyku bozukluğu, odaklanma sorunu gibi sonuçlara yol açmaktadır (Cho, 2008; Humphrey ve McCartyhy, 1998).

The aim of this study was to develop a rubric as a measurement tool for experiential educators and with this purpose, we investigated a group of the participants on it. Assessing whether the experiential training process follows all four steps of the experiential learning cycle and determining correct or incorrect applications of the experiential learning theory will be functional to improve the quality of the implementation of the theory. The Rubric for Experiential Training has two main components. One of these components is the concept of Learning Spaces and the other is the concept of Educator Role Profiles. A phenomenological research design was chosen for this study to investigate the experiences of participants with the rubric. The participants of the study were 8 volunteers who took part in a training of trainers at the Experiential Training Center in Istanbul, Turkey. Data of the study was obtained through a focus group interview and analyzed through content analysis and interpreted holistically. According to the views of participants, The Rubric for Experiential Training has important functions such as increasing the level of awareness of planning and implementation processes of experiential training and enabling to receive feedback on the quality of the implementations.

Bu etkinlik kitabı, İzmir Demokrasi Üniversitesi Eğitim Fakültesi Okulöncesi Öğretmenliği Anabilim Dalı öğrencisi Selin HARAS tarafından Prof. Dr. İlke EVİN GENCEL danışmanlığında yürütülen ve TÜBİTAK 2209-A Üniversite Öğrencileri Araştırma Projeleri Destekleme Programı kapsamında desteklenen «Erken Çocuklukta Prososyal Davranışların Oyunlaştırma Yoluyla Geliştirilmesine Yönelik Etkinlik Kitabı Tasarımı» adlı proje kapsamında hazırlanmıştır. 

Flipped learning is one of the practices brought about by in the field of technology and pedagogy developments. It is referred to by this name since it reverses the conventional understanding of education. Flipped learning offers students a flexible learning environment and access to information on their request. Also, teachers have the opportunity to get to know their students in a better way and to observe their progress rather than focusing on theoretical information during the course. In this study, it was aimed to investigate experiences and views of the graduates on flipped learning in the course of Curriculum Development. For this purpose, the study was designed in accordance with the phenomenological design which is one of the qualitative research methods. The participants of this study were consisted of nine graduate students. The data were collected through a semi-structured interview form and analyzed through content analysis based on coding. Codes were collected under the themes of “contribution to learning”, “contribution to the learner”, “contribution to the learning environment” and “limitations”. Participants generally considered flipped learning positively, however, they stated that it had some limitations such as feeling of being lonely during learning process and technical problems. 

Deneyimsel öğrenme elbette hem örgün hem de yaygın eğitimin diğer alanlarında da kullanılmakta fakat pratik uygulamalardaki metodolojik çeşitlik neden gençlik çalışmalarında olduğu kadar hiçbir alanda gelişmedi? Deneyimsel öğrenme kuramı özellikle örgün eğitimi odağına alan bilim insanları tarafından geliştirilmiş olmasına rağmen neden örgün eğitimde pratik karşılığını bu denli göremiyoruz? Örgün eğitimin yaygın eğitim kadar özgür ve değişime açık olmadığını söylediğinizi duyar gibiyim. Evet, haklısınız ama bu gelişim farkını yaygın eğitimin diğer alanlarına baktığımızda da görüyoruz. Örneğin, yetişkin eğitimi. Neden yetişkin eğitimi alanında deneyimsel öğrenmenin pratik uygulamalarını gençlik çalışmalarında olduğu kadar göremiyoruz? 

While it is important to meet the needs of children who fall behind in an all-encompassing manner, it is also extremely important to support children, who excel, in order to reach their full potential and also grow as individuals who have healthy relationships with others. As it is known, talented and gifted children are included in special education because of their differentiating features comparing to their typically developing peers. In order to increase the quality and effectiveness of education and carry innovative approaches into the teaching practice, teachers are the key actors. Therefore, we need to pay close attention to future teachers’ strong preparation for teaching practice. Through these explanations, in this study, we aimed to compare gifted students' education in Turkey, Greece, Spain and Poland. In this study, descriptive research approach is adopted. National Knowledge Papers, which was prepared by researchers from Turkey, Greece, Poland and Spain, are investigated. First of all, basic principles of gifted students' education will be explained. Then, studies and teaching practices will be examined in each of the countries in consideration of primary teachers' education. Accordingly, current situation and needs of gifted education in each of the countries will be described. Findings of this study will contribute to the studies of gifted education not only in Turkey but also countries in Europe. This study is supported by European Union, through the project of Erasmus+ KA2, Integration of Experiential Learning and Virtual Reality on Gifted Education (VR4GIFTED). 

Bu çalışmanın amacı, pedagojik formasyon eğitimi sertifika programı kapsamında yer alan öğretmenlik uygulaması dersinin öğrenci, danışman öğretim üyesi ve uygulama öğretmeni görüşleri açısından incelemektir. Nitel araştırma yöntemlerinden durum çalışması desenine göre tasarlanan çalışmada, Türkiye’nin batı bölgesindeki bir devlet üniversitesinde pedagojik formasyon eğitimi sertifika programına katılan 16 uygulama öğrencisi, 4 danışman öğretim üyesi, 5 danışman öğretmen ile görüşmeler yapılmıştır. Araştırma verilerini toplamak amacıyla araştırmacılar tarafından geliştirilen yarı yapılandırılmış görüşme formları kullanılmıştır. Edinilen veriler, tümevarımcı içerik analizi yöntemi ile çözümlenmiş ve yorumlanmıştır. Analiz sonucunda temalar: 1) Öğretmenlik uygulamasının olumlu yönleri, 2) Öğretmenlik uygulamasının sınırlı yönleri, 3) Öğretmenlik uygulamasına yönelik öneriler şeklinde oluşmuştur. Araştırma sonuçlarına bakıldığında, öğretmenlik uygulaması dersinin teorik bilgiyi uygulamaya dönüştürdüğü, öğretmen adaylarının motivasyon ve özgüvenini arttırdığı olumlu yönler olarak öne çıkmış; uygulama süresinin yetersiz olması, bakanlık ve fakülteler arası koordinasyon eksikliği ise öğretmenlik uygulamasının sınırlı yönleri olarak öne çıkmıştır. Öğretmenlik uygulaması dersine yönelik öneriler, araştırmanın bulguları doğrultusunda geliştirilmiştir.

Her eğitim programının temel amacı, öğrencilerin programın kazanımları doğrultusunda gelişmelerini sağlamaktır. Eğitim Her eğitim programının temel amacı, öğrencilerin programın kazanımları doğrultusunda gelişmelerini sağlamaktır. Eğitercih edilen eğitim programı tasarım yaklaşımlarının incelenmesi, hem onların öğretme-öğrenme sürecine ilişkin bakış atasarım yaklaşımlarının onların sınıf içindeki uygulamalarına yön veren önemli değişkenlerden biri olduğunu ortaya çalışmalar bulunmaktadır. Öte yandan, program geliştirme sürecinde temel alınan tasarım yaklaşımının öğretmenler tarafından benimsenmediği durumlarda eğitim programlarının etkililiği, doğal olarak düşmektedir. Bu bakımdan öğretmenler tarafından tercih edilen eğitim programı tasarım yaklaşımlarının incelenmesi, hem onların öğretme-öğrenme sürecine ilişkin bakış açıları ve uygulamaları, hem mevcut programların planlandığı biçimde yürütülüp yürütülmediği hakkında fikir edinmek açısından önemlidir. Bu düşünceyle, çalışmada sınıf öğretmenlerinin program tasarım yaklaşım tercihleri incelenmiştir. Tekil tarama modelindeki çalışmanın katılımcılarını Marmara ve Ege Bölgesinde görev yapan 316 sınıf öğretmeni oluşturmuştur. Veriler,Öğretmenlerin Eğitim Programı Tasarımı Yaklaşımı Tercih Ölçeği ile elde edilmiştir. Normal dağılım gösteren veriler, elealınan değişkenlere açısından t testi ve tek yönlü varyans çözümlemesiyle incelenerek yorumlanmıştır.Her eğitim programının temel amacı, öğrencilerin programın kazanımları doğrultusunda gelişmelerini sağlamaktır. Eğitim programı tasarımı, bu temel amaç doğrultusunda eğitim programının amaçlı, kasıtlı ve sistematik biçimde organize edilmesidir. Program geliştirme ve değerlendirme etkinliklerinin temel noktası olarak kabul edilen program tasarım yaklaşımları genel olarak konu, öğrenen ve sorun merkezli tasarımlar olarak incelenmektedir. Programlar geliştirilirken benimsenen eğitim felsefesi ve program tasarım yaklaşımı, öğretmenlerin tercih ve inançlarıyla örtüşmediği sürece, kâğıt üzerinde mükemmel görünen programlar, uygulamaya olması gerektiği biçimde geçememektedir. Alan yazında öğretmenlerin benimsediği program tasarım yaklaşımlarının onların sınıf içindeki uygulamalarına yön veren önemli değişkenlerden biri olduğunu ortaya koyan çalışmalar bulunmaktadır. Öte yandan, program geliştirme sürecinde temel alınan tasarım yaklaşımının öğretmenler tarafından benimsenmediği durumlarda eğitim programlarının etkililiği, doğal olarak düşmektedir. Bu bakımdan öğretmenler tarafından tercih edilen eğitim programı tasarım yaklaşımlarının incelenmesi, hem onların öğretme-öğrenme sürecine ilişkin bakış açıları ve uygulamaları, hem mevcut programların planlandığı biçimde yürütülüp yürütülmediği hakkında fikir edinmek açısından önemlidir. Bu düşünceyle, çalışmada sınıf öğretmenlerinin program tasarım yaklaşım tercihleri incelenmiştir. Tekil tarama modelindeki çalışmanın katılımcılarını Marmara ve Ege Bölgesinde görev yapan 316 sınıf öğretmeni oluşturmuştur. Veriler, Öğretmenlerin Eğitim Programı Tasarımı Yaklaşımı Tercih Ölçeği ile elde edilmiştir. Normal dağılım gösteren veriler, ele alınan değişkenlere açısından t testi ve tek yönlü varyans çözümlemesiyle incelenerek yorumlanmıştır.alınan değişkenlere açısından t testi ve tek yönlü varyans çözümlemesiyle incelenerek yorumlanmıştır. Her eğitim programının temel amacı, öğrencilerin programın kazanımları doğrultusunda gelişmelerini sağlamaktır. Eğitim programı tasarımı, bu temel amaç doğrultusunda eğitim programının amaçlı, kasıtlı ve sistematik biçimde organize edilmesidirProgram geliştirme ve değerlendirme etkinliklerinin temel noktası olarak kabul edilen program tasarım yaklaşımları genel olarak konu, öğrenen ve sorun merkezli tasarımlar olarak incelenmektedir. Programlar geliştirilirken benimsenen eğitim felsefesi ve program tasarım yaklaşımı, öğretmenlerin tercih ve inançlarıyla örtüşmediği sürece, kâğıt üzerinde mükemmel görünen programlar, uygulamaya olması gerektiği biçimde geçememektedir. Alan yazında öğretmenlerin benimsediği program tasarım yaklaşımlarının onların sınıf içindeki uygulamalarına yön veren önemli değişkenlerden biri olduğunu ortaya koyan çalışmalar bulunmaktadır. Öte yandan, program geliştirme sürecinde temel alınan tasarım yaklaşımının öğretmenler tarafındanbenimsenmediği durumlarda eğitim programlarının etkililiği, doğal olarak düşmektedir. Bu bakımdan öğretmenler tarafından

Her eğitim programının temel amacı, öğrencilerin programın kazanımları doğrultusunda gelişmelerini sağlamaktır. Eğitim programı tasarımı, bu temel amaç doğrultusunda eğitim programının amaçlı, kasıtlı ve sistematik biçimde organize edilmesidir. Program geliştirme ve değerlendirme etkinliklerinin temel noktası olarak kabul edilen program tasarım yaklaşımları genel olarak konu, öğrenen ve sorun merkezli tasarımlar olarak incelenmektedir. Programlar geliştirilirken benimsenen eğitim felsefesi ve program tasarım yaklaşımı, öğretmenlerin tercih ve inançlarıyla örtüşmediği sürece, kâğıt üzerinde mükemmel görünen programlar, uygulamaya olması gerektiği biçimde geçememektedir. Alan yazında öğretmenlerin benimsediği program tasarım yaklaşımlarının onların sınıf içindeki uygulamalarına yön veren önemli değişkenlerden biri olduğunu ortaya koyan çalışmalar bulunmaktadır. Öte yandan, program geliştirme sürecinde temel alınan tasarım yaklaşımının öğretmenler tarafından benimsenmediği durumlarda eğitim programlarının etkililiği, doğal olarak düşmektedir. Bu bakımdan öğretmenler tarafından tercih edilen eğitim programı tasarım yaklaşımlarının incelenmesi, hem onların öğretme-öğrenme sürecine ilişkin bakış açıları ve uygulamaları, hem mevcut programların planlandığı biçimde yürütülüp yürütülmediği hakkında fikir edinmek açısından önemlidir. Bu düşünceyle, çalışmada sınıf öğretmenlerinin program tasarım yaklaşım tercihleri incelenmiştir. Tekil tarama modelindeki çalışmanın katılımcılarını Marmara ve Ege Bölgesinde görev yapan 316 sınıf öğretmeni oluşturmuştur. Veriler, Öğretmenlerin Eğitim Programı Tasarımı Yaklaşımı Tercih Ölçeği ile elde edilmiştir. Normal dağılım gösteren veriler, ele alınan değişkenlere açısından t testi ve tek yönlü varyans çözümlemesiyle incelenerek yorumlanmıştır.

alınan değişkenlere açısından t testi ve tek yönlü varyans çözümlemesiyle incelenerek yorumlanmıştır.

Nunley tarafından geliştirilen katmanlı program ile öğrenciler bireysel farklılıklarını, yeteneklerini ve güçlü yönlerini öğrenme ortamına yansıtma fırsatı bulmaktadır. Katmanlı programda aynı öğrenme kazanımı için görev seçenekleri kolaydan zora, aşamalı biçimde ilerleme olanağı sağlayarak üst düzey özellikleri kazandırmaya yönelik biçimde öğrencilere sunulmaktadır. Böylelikle her öğrenci, aynı öğrenme amacına kendi ilgi ve yetenekleri doğrultusunda farklı yollardan ilerleyebilmektedir. Öğrenen özerkliğini destekleyen basamaklı öğretim programı, anlama sürecine odaklanmakta ve otantik öğrenme ortamı sunmaktadır. Mevcut öğretim programını üç katmana ayırarak farklılaştırılmış öğretimle üst düzey düşünme becerilerini öğrenenen sorumluluğunda geliştirmeyi hedeflemektedir. Bu çalışmada, katmanlı programın temelleri ve dayandığı ilkeler, planlama, uygulama ve değerlendirme aşamaları sunulmakta, yapılandırmacı eğitim anlayışının uygulanmasında alternatif bir yol olarak katmanlı programın tasarlanmasında dikkat edilmesi gerekenler hakkında bilgi verilmektedir.

Pedagojik formasyon eğitimi sertifika programı, hizmet öncesi öğretmen eğitimi programlarından biridir. Hizmet öncesi eğitim, öğretmen adaylarının etkili öğretmenlik yeterliklerini kazanarak öğretme motivasyonuna sahip biçimde öğretmenlik mesleğine hazır hale gelme sürecidir. Bu süreçte öğretme motivasyonu kazanmak, öğretme yeterliği kadar önemli görülmektedir. Bu çalışmada pedagojik formasyon eğitimi sertifika programına katılan öğrencilerin, öğretmeye yönelik motivasyonları ile öğretmenliğe hazır olma durumları arasındaki ilişkinin incelenmesi amaçlanmıştır. Tarama modelindeki çalışmanın katılımcıları, Türkiye’nin batı bölgesindeki bir devlet üniversitesinde pedagojik formasyon eğitimi sertifika programına katılan 197 öğrencidir. Veriler, ‘Öğretme Motivasyonu Ölçeği’ ve ‘Öğretmenliğe Hazır Olma Ölçeği’ ile elde edilmiştir. Bilgisayar ortamına aktarılan veriler, istatistik programı kullanılarak çözümlenmiş ve yorumlanmıştır.

In this study, it was aimed to examine the effects of Kolb’s experiential learning theory-based education on teacher candidates' use of motivated learning strategies for learning, the level of reflective thinking and teacher self-efficacy beliefs. In experiential learning, teaching which is compatible to different learning styles is targeted. In this context, a teaching design is implemented in a cycle which is suitable to the stages; concrete experience in the beginning of the learning process, followed by reflective observation, abstract conceptualization, and active experience. By doing so, each individual has the opportunity to meet his / her own preferred learning environment. The increasing amount of knowledge and differentiation of ways of accessing knowledge require individuals to be aware of their own learning styles. First of all, it is paramount of importance that teachers have knowledge of this issue in the pre service and in-service training processes. 

Bu araştırmada, Kolb’un deneyimsel öğrenme kuramına dayalı eğitimin, öğretmen adaylarının güdülenme ve öğrenme stratejileri kullanımı, yansıtıcı düşünme düzeyi ve öğretmen özyeterlik inancı üzerindeki etkilerinin incelenmesi amaçlanmıştır. Böylelikle öğretmen adaylarının yetiştirilmesinde deneyimsel öğrenmenin alternatif bir yol olup olmadığı ortaya konmaya çalışılmıştır. Araştırmada öntest-sontest kontrol gruplu deney deseni uygulanmıştır. Nicel veriler; Kolb Öğrenme Stilleri Envanteri III, Güdülenme-Öğrenme Stratejileri Ölçeği, Yansıtıcı Düşünme Ölçeği ve Öğretmen Özyeterlik Ölçeği ile toplanmıştır. Nitel veriler ise yarı yapılandırılmış görüşme ve öğrenme günlükleriyle elde edilmiştir. Araştırmanın nicel ve nitel verileri birlikte yorumlandığında, araştırmaya katılan öğretmen adaylarının sırasıyla ayrıştırma, özümseme, yerleştirme ve değiştirme öğrenme stilini benimsediği belirlenmiştir. Deneyimsel öğrenmenin güdülenme ve öğrenme stratejileri kullanma durumunu olumlu etkilediği saptanmıştır. Deney grubunda yer alan öğrencilerin bilginin olduğu gibi tekrarına dayalı ve daha çok ezberlemeyi sağlayan yineleme stratejilerini kullanma düzeyleri anlamlı biçimde düşmüş, üst düzey öğrenme stratejilerini kullanma düzeyleri yükselmiştir. Deney grubunda yer alan öğrencilerin öğretmenlik özyeterliği açısından değişimleri incelendiğinde, öğrenci katılımı sağlama ve öğretim stratejileri kullanma özyeterliklerinin anlamlı biçimde olumlu etkilendiği belirlenmiştir. Sonuç olarak çalışmada, deneyimsel öğrenme kuramının öğretmen eğitiminde kullanılmasının olumlu etkileri olduğu ortaya konmuştur.

Türkiye’de Temel Eğitim lnınd gerçekleştirilen progrm geliştirme ve değerlendirme çlışmlrınd nicel verilerin yygın olarak kullnıldığı, son yıllrd yorumlmcı prdigm dönüşümüyle birlikte bu süreçte nitel verilerin de dikkte lınmy bşlndığı görülmektedir. Progrm geliştirme lnındki çlışmlr incelendiğinde nitel veri kynklrının genellikle gözlem ve görüşme teknikleriyle sınırlı olduğu göze çrpmktdır. Otobiyogrfik yklşım dylı progrm geliştirme sürecinde,

Türkiye’de Temel Eğitim alanında gerçekleştirilen program geliştirme ve değerlendirme çalışmalarında nicel verilerin yaygın olarak kullanıldığı, son yıllarda yorulmacamat paradigmadan dönüşümle birlikte bu süreçte nitel verilerin de dikkate alınmaya başlandığı görülmektedir. Program geliştirme alanındaki çalışmalar incelendiğinde nitel veri kaynaklarının genellikle gözlem ve görüşme teknikleriyle sınırlı olduğu göze çarpmaktadır. Otobiyografik yaklaşıma dayalı program geliştirme süreçlerinde, bireylerin eğitim özgeçmişleri veri kaynağı olarak kullanılmaktadır. Böylelikle bireysel özelliklere uygun ve etkili eğitimin gerçekleştirilmesi hedeflenmektedir. Bu bakımdan yapılandırmacı eğitim anlayışına uygun eğitim programlarının geliştirilmesinde alternatif veri kaynağıdır. Toplumsal yapı hakkında bilgi edinmek açısından da etkili olan yaklaşımların Türkiye’de kullanıldığı bir araştırmaya rastlanmamıştır.

Yurt dışında öğretim planlaması, uygulanması ve değerlendirme aşamalarında otobiyografik metinlerin kullanıldığı araştırmalarda, geleceğin planlanmasında öncelikle geçmişin deneyim analizinin yapılması gerektiği ifade edilmektedir. Otobiyografik yaklaşım, bireylerin arkeolojisi olarak da ifade edilmektedir. Temelinde bireylerin mevcut özelliklerinin araştırılıp çıkarılması, öğretme öğrenme sürecinin bu özellikler doğrultusunda bireylerin gereksinimlerine uygun biçimlendirilmesi düşüncesi bulunmaktadır.

Temel eğitim programlarının geliştirilmesinde otobiyografik yaklaşım süzgeci olarak geçmişin analizinin yapılması için sırasıyla geriye dönüş, ilerleme ve çözümleme aşamaları izlenmeli, bu süreçte belirlenen ihtiyaçlar doğrultusunda programlara yön verilmelidir. Özgeçmiş, deneyim ve hayal gücünün etkinliği kaynak olarak kullanılabileceğini göstermeyi amaçlayan otobiyografik yaklaşım, bazı yazarlar tarafından aşırı bireysel bulunsa da, diğerleri tarafından program geliştirme ve değerlendirme sürecinde etkili olduğu ifade edilmektedir.

Bu çalışmada; program geliştirme ve değerlendirme sürecinde otobiyografik yaklaşım hakkında bilgi verilerek temel eğitim programlarının geliştirilmesinde otobiyografik metinlerin veri kaynağı olarak kullanma süreci açıklanmaktadır.

bireylerin eğitim özgeçmişleri veri kynğı olrk kullnılmktdır. Böylelikle bireysel özelliklere uygun ve etkili eğitimin gerçekleştirilmesi hedeflenmektedir. Bu bkımdn ypılndırmcı eğitim nlyışın uygun eğitim progrmlrının geliştirilmesinde lterntif veri kynğıdır. Toplumsl ypı hkkınd bilgi edinmek çısındn d etkili oln yklşımın Türkiye’de kullnıldığı bir rştırmy rstlnmmıştır. Yurt dışınd öğretimin plnlmsı, uygulnmsı ve değerlendirilmesi şmlrınd otobiyogrfik metinlerin kullnıldığı rştırmlrd, geleceğin plnlnmsınd öncelikle geçmişin nlizinin ypılmsı gerektiği ifde edilmektedir. Otobiyogrfik yklşım, bireylerin rkeolojisi olrk d ifde edilmektedir. Temelinde bireylerin mevcut özelliklerinin rştırılıp çığ çıkrılmsı, öğretme öğrenme sürecinin bu özellikler doğrultusund bireylerin gereksinimlerine uygun biçimlendirilmesi düşüncesi bulunmktdır. Temel eğitim progrmlrının geliştirilmesinde otobiyogrfik yklşım uygun olrk geçmişin nlizinin ypılmsı için sıryl geriye dönüş, ilerleme ve çözümleme şmlrı izlenmeli, bu süreçte belirlenen ihtiyçlr doğrultusund progrmlr yön verilmelidir. Özgeçmiş, deneyim ve hyl gücünün eğitimsel kynk olrk kullnılbileceğini göstermeyi mçlyn otobiyogrfik yklşım, bzı yzrlr trfındn şırı bireysel buluns d, diğerleri trfındn progrm geliştirme ve değerlendirmede etkili olduğu ifde edilmektedir. Bu çlışmd; progrm geliştirme ve değerlendirme sürecinde otobiyogrfik yklşım hkkınd bilgi verilerek temel eğitim progrmlrının geliştirilmesinde otobiyogrfik metinlerin veri kynğı olrk kullnılm süreci çıklnmktdır.

Bu araştırmada ilkokul 4.sınıf Matematik dersinin öğrenme alanlarından olan “Sayılar” alt öğrenme alanlarından olan “Kesirler” konusunun öğretiminde kullanılan yaratıcı drama yönteminin, öğrencilerin matematik kaygısına ve motivasyonuna olan etkilerinin incelenmesi amaçlanmıştır. Deneme öncesi modellerden tek grup ön test-son test desenindeki çalışmada veriler, İlköğretim Öğrencileri İçin Matematik Kaygı Ölçeği ile İlkokul 3. ve 4. Sınıf Öğrencileri İçin Matematik Dersi Motivasyon Ölçeğiyle toplanmıştır. Ayrıca bulguların yorumlanması aşamasında yarı yapılandırılmış görüşme ve araştırmacı gözlemlerinden elde edilen verilerden de yararlanılmıştır. Çalışmada, yaratıcı dramanın matematik kaygısını düşürdüğü, matematik motivasyonunu artırdığı bulunmuş, görüşme ve gözlem verilerinin de bu bulguları desteklediği belirlenmiştir.

The aim of this study is to determine through teacher candidates’ thoughts the effects of a portfolio assessment implementation on their metacognitive skills and attitudes towards a course on measurement and evaluation. Exploratory sequential mixed-methods design is employed within the study. The pretest/posttest control group design was used in the qualitative phase of the study and a semi-structured interview form in the quantitative phase. The study was conducted with the participation of 42 teacher candidates. Data has been gathered using the metacognitive skills scale, an attitude scale on the measurement and evaluation course, and a semistructured interview form. While analyzing quantitative data, assumptions were detected using the SPSS 17.0 program (multi-normality, extreme values, emission, covariance matrices’ homogeneity, linearity, absence of multi-link issues); descriptive statistics and MANCOVA analysis were also been made. The NVivo 8 program was used in the analyzing the quantitative data gathered from the semi-structured interview form. Portfolio assessments were determined to have positive effects on attendants’ metacognitive skills and attitudes towards the course, and the implementation positively affected their attitudes.

İnsanoğlunun en önemli çabalarından biri kuşkusuz eğitimdir. Eğitim, insanlığın diğer tüm etkinliklerinin temelini oluşturmaktadır (Tupas ve Pendon, 2016). Eğitim felsefesi de, en basit ifadeyle; öğretme ve öğrenme etkinlikleriyle ilgili sorgulayıcı bir bilince sahip olmaktır. Eğitimin amaçları, inanılan ve benimsenen felsefeye göre şekillenmektedir ki bu da eğitim kurumlarının misyonlarını yönlendirmektedir (Oliva, 2005). Eğitim felsefesi; eğitim sürecinde neyin iyi, doğru ve değerli olduğuna ilişkin kişisel inancı, öğretme etkinliklerinin uygulanma biçimlerini kapsamaktadır. Eğitim felsefesinin en önemli işlevi; eğitim kurumlarının amaç ve odağını ortaya koymasıdır. Buna bağlı olarak öğretilecek konular, konuların nasıl öğretileceği ve bunlardan daha önemlisi bu süreçte açık ve örtük olarak kazandırılacak değerlerin neler olacağı, benimsenen eğitim felsefesine bağlıdır. Böylelikle eğitim felsefeleri okul kültürünü ve çevreyi de etkilemektedir (Carlson, 2008; Link, 2008; Tupas ve Pendon, 2016).

Biyolojik özellikler ve yaşantılar yoluyla kazanılan deneyimler, bireysel farklılıkları oluşturmaktadır. Bireysel farklılıklar, farklı yollarla ve farklı biçimlerde öğrenme tercihlerinin gelişmesine neden olmaktadır. Bu nedenle öğrencilerin aynı öğrenme ortamında aynı bilgi kaynağından aynı biçim ve düzeyde öğrenmelerini beklemek doğru olmayacaktır. Bu bakış açısına dayalı çalışmalar, öğrenme stili kavramını gündeme getirmiştir. Bilimsel çalışmalar, öğrenme stillerinin öğretme öğrenme sürecinin en önemli bileşenlerinden biri ve öğrenenlerin tutum, beklenti, başarılarını açıklamada etkili bir faktör olduğunu ortaya koymaktadır. Öğrenme stilleri genel olarak bireylerin öğrenme tercihlerini ifade etmektedir. Düzenlenen öğretme öğrenme ortamı, öğrenme stillerindeki farklılıklar nedeniyle bazı öğrenciler tarafından ilgi çekici bulunurken diğerleri tarafından can sıkıcı olarak nitelendirilmektedir. Bu durumun olumsuzluklarını giderme ve bireysel farklılıklardan bir zenginlik olarak yararlanma düşüncesi, öğrenme stillerine dayalı öğretim çalışmalarını beraberinde getirmiştir. Stil odaklı öğretimin, öğrencilerin bilişsel, duyuşsal ve devinişsel özelliklerini olumlu etkilediğini gösteren pek çok çalışma bulunmaktadır. Bu bağlamda eğitimcilerin öğrenme stilleri hakkında bilgi sahibi olması ve stil odaklı öğretim süreci tasarlama yeterliğini edinmesi önemli görülmektedir. Bu bölümde; öğrenme stillerine ilişkin alanyazında kabul görmüş modeller hakkında bilgi verilmekte, stil odaklı öğretim tasarımı ilkeleri sunulmaktadır.

Bu çalışmanın amacı, Kauffman, Yılmaz Soylu ve Duke (2011) tarafından geliştirilen Öğretme Motivasyonu Ölçeği’nin (ÖMÖ) Türkiye’deki öğretmen adayları örnekleminde geçerlik ve güvenirlik çalışmalarını yapmaktır. Genel tarama modelindeki araştımanın çalışma grubunu Marmara bölgesinde bir üniversitenin eğitim fakültesinde okuyan 342 öğretmen adayı oluşturmaktadır. Alan ve dil uzmanlarının katkısıyla Türkçe’ye çevrilen ölçeğin İngilizce formuyla korelasyonunun .84 olduğu belirlenmiştir. Ölçeğin yapı geçerliğini analiz etmek amacıyla AMOS 21.0 programı kullanılmıştır. Yapılan doğrulayıcı faktör analizi sonucunda ölçeğin 2 boyut ve 12 maddeden oluşan yapısının aynen korunduğu görülmüştür. Ölçeğin Cronbach Alpha iç tutarlılık katsayısı .92 olarak bulunmuştur ( X 2 = 136.086 (sd= 44 p= .00), X2 /sd =3.10, RMSEA=0.08, NFI= 0.92, CFI= 0.94, -GFI= 0.94, -AGFI= 0.89). Yapılan bu çalışma sonucunda Öğretme Motivasyonu Ölçeği’nin (ÖMÖ) Türkiye koşullarında güvenilir ve geçerli bir ölçek olduğu belirlenmiştir. 

Global changes in educational discourse have an impact on educational systems, so teacher education programs need to be transformed to better train teachers and to contribute to their professional development. In this process learning styles and problem solving skills should be considered as individual differences which have an impact in transformative and lifelong learning. In this context, this study aims to investigate the learning styles and problem solving skills of individuals training to become teachers. All participants (N=887) are education students at a state university in Turkey. This study revealed that the converging learning style was the most common among our sample of teacher candidates. Additionally, the learning styles of our participants did not differ in accordance with gender or academic department and the problem solving scores of all participants fell within the intermediate level range. Within this intermediate range, however, students who possessed the converging learning style tended to have higher scores on the problem solving measure than students possessing the other learning styles

1950’li yıllara kadar öğrenme-öğretme sürecinin öğretmen merkezli ve dinlemeye dayalı olduğu görülmektedir. 1950’li yılların sonundan itibaren açık sınıflar, ilerlemecilik eğitim felsefesinin etkisiyle eğitimde bir reform hareketi olarak ortaya çıkmıştır. Sınıfların duvar veya kapılarla bölünmediği açık sınıf uygulamasının Türkiye’de denendiği yönünde herhangi bir bulguya rastlanmamıştır. Yanısıra açık sınıflar hakkında Türkçe alanyazın bilgisine de ulaşılamamıştır. Bu çalışmada açık sınıflar hakkında Türkçe literatüre katkıda bulunmak ve ABD’de bir açık sınıflı ilkokulda görevli öğretmenlerin bu uygulamaya ilişkin görüşlerini belirlemek amaçlanmıştır. Araştırma, nitel araştırma yöntemlerinden olgubilim desenindedir. Veriler yarı yapılandırılmış görüşmelerden elde edilmiş ve tümevarımcı içerik analizi ile çözümlenmiştir. Öğretmen görüşlerinin öğrenci, öğretmen ve öğrenme ortamı başlıklarında toplandığı görülmüştür. Öğretmenler açık sınıf uygulamasının öğrenci üzerindeki etkilerinin olumluluğu konusunda genel olarak hemfikir olmuşlar, öğretmen ve öğrenme ortamı bakımından bazı güçlüklerin bulunduğunu ifade etmişlerdir. 

Bu araştırma, fen bilgisi öğretmenlerinin tercih ettikleri öğretme stratejilerinin çeşitli değişkenler açısından incelemesi amacıyla gerçekleştirilmiştir. Aydın ili merkez ilçede görev yapmakta olan 78 fen bilgisi öğretmeninin katılımı ile gerçekleştirilen araştırmada, “Öğretme Stratejileri Ölçeği” kullanılmıştır.21 madde ve 3 alt boyuttan oluşan ölçme aracı ile elde edilen verilerin analizinde parametrik testlerden t-testi, nonparametrik testlerden Kruskal Wallis H-testi ve Mann-Whitney-U testi kullanılmıştır. Sonuç olarak; fen bilgisi öğretmenlerinin tercih ettikleri öğretme stratejilerinin görev yapılan okulun sosyo-ekonomik düzeyi, cinsiyet, mezun olunan eğitim kurumu,kıdem,hizmet içi eğitim alma durumu ve haftalık ders yükü değişkenlerine göre istatistiksel olarak anlamlı bir farklılık göstermediği sonucuna ulaşılmıştır

Bu araştırmanın temel amacı Türkçe öğretmenlerinin öz-yeterlik inanç düzeylerinin görev yapılan okulların sosyoekonomik düzeylerine, cinsiyete, mezun oldukları kuruma, kıdeme, hizmet içi eğitim alma durumu ve ders yüküne göre incelenmesidir. Betimsel nitelikte olan bu araştırma genel tarama modellerinden ilişkisel tarama modelinde desenlenmiştir. Araştırmanın evreni Aydın ili merkezindeki ilköğretim okullarında çalışan Türkçe öğretmenleri oluşturmaktadır. Araştırmada örneklem alınmamış, merkez okullarında görev yapan tüm öğretmenlere ulaşılmaya çalışılmıştır. Bu çerçevede araştırmaya 89 Türkçe öğretmeni katılmıştır. Veri toplama aracı olarak; Tschannen-Moran ve WoolfolkHoy (2001) tarafından geliştirilen Öğretmen Özyeterlik Ölçeği ile kişisel bilgi formu kullanılmıştır. Veriler, SPSS 12.0 istatistik paket programından yararlanılarak analiz edilmiştir. 

Bu çalışmanın amacı, öğretmen adaylarının (N=551) yaşam boyu öğrenme yeterliklerine yönelik algılarını incelemektir. Çalışma grubunu Çanakkale Onsekiz Mart Üniversitesi Eğitim Fakültesi son sınıf öğrencileri oluşturmuştur. Veriler Şahin, Akbaşlı ve Yanpar Yelken (2010) tarafından geliştirilen “Yaşam Boyu Öğrenme İçin Anahtar Yeterlikler Ölçeği” ile toplanmıştır. Araştırma verileri ANOVA, bağımsız t testi ve Scheffe testi ile analiz edilmiştir. Analiz sonuçlarına göre öğretmen adaylarının yaşam boyu öğrenme yeterliklerine yönelik algıları cinsiyet ve öğrenim görülen anabilim dalı açısından istatistiksel olarak anlamlı farklılık göstermektedir. Öğretmen adaylarının kendilerini en yeterli hissettiği alanın anadilde iletişim, en yetersiz hissettikleri alanların yabancı dilde iletişim ile sosyal ve vatandaşlıkla ilgili yeterlikler olduğu belirlenmiştir.

Bu çalışmanın amacı, Kolb'un deneyimsel öğrenme kuramına dayalı eğitimin ilköğretim yedinci sınıf öğrencilerin sosyal bilgileri dersine yönelik eğitimler, bu dersteki akademik başarıları ve öğrenilenlerin kalıcılığı üzerindeki etkisini ölçmek. Çalışma grubunu İzmir ili Konak ilçesinde bulunan 19 Mayıs İlköğretim Okulu yedinci sınıf öğrencileri oluşturulmuştur (n = 50). Deney grubunda, deneyimsel öğrenme kuramına uygun olarak, sırasıyla somut deneyim, yansıtıcı gözlem, soyut kavramsallaştırma ve aktif deneyim aşamalarına uygun etkinlikler gerçekleştirilmiştir. Veri toplama aracı olarak Kolb Öğrenme Stilleri Envanteri III, Sosyal Bilgiler Başarı Testi ve Sosyal Bilgileri Dersine Yönelik Tutum Ölçeği kullanılmıştır. Veriler SPSS 11.00 programında analiz edildi. Araştırma sonucunda, deneyimsel öğrenme kuramına dayalı eğitimin sosyal Bilgiler dersi akademik başarısını ve öğrenilenlerin kalıcılığını arttırdığı, bu derse yönelik tutumu olumlu etkilediği belirlenmiştir.

Araştırmanın amacı, ilköğretim yedinci sınıf öğrencilerinin öğrenme stilleri ve Sosyal Bilgiler dersine yönelik tutumları ile Sosyal Bilgiler programının hedeflerine erişi düzeyleri arasındaki ilişkileri ortaya koymak ve öğrenme stillerini temele alan deneyimsel öğrenme kuramına dayalı Sosyal Bilgiler öğretiminin hedeflere erişi ve Sosyal Bilgiler dersine yönelik tutum üzerindeki etkisini belirlemektir.

The purpose of this study is to investigate the relation between students’ attitudes towards foreign language and foreign language achievement. The participants are last-year-students in the high schools in Afşin and Elbistan, K.Maraş. The reason why we chose the last-year high school students was to identify their attitudes towards language in the beginning of their career through university. Language Attitude Scale (LAS) -Likert Type scale in five gradations- was administered to all students to see if there was any relationship between their attitude and success. The attitude scale was developed by Saracaloğlu (1992), (_= 0,96). 421 students’ responses were studied. 0,96. ANOVA, t, Scheffe and Tukey HSD tests were used in analyzing the data. This study indicates that there is a significant relation between student academic achievement and student attitude towards foreign language but statistically no relation between gender and success. In the light of this study, it is possible to put forward that female students tend to have more positive attitudes than male students

The main purpose of this research was to assess the democratic attitudes of the teachers and the prospective teachers. The sample of the study consisted of teachers of various branches working at different levels (N = 317) in Ýzmir and the prospective teachers (N = 768). In terms of gender, 58.4 %of the teachers are females and 41.6 % of them are males. 28.7% of them are 20-30 years old; 38.2% are 31-40 years old; 30.6% are 41-50 years old; and 2.5% are 51 years and older. In the prospective teachers group, 52.7% are females and 47.3% are males. In this group, 18.1% are 18-20 years old; 60.02 % are 21-23 years old; 21.88% are 24 years old and older. A democratic Attitude Scale, developed by the Attitude Research Laboratory adapted into Turkish by Gözütok (1995), was administered to the sample. The scale’s alpha reliability coefficient was .87. The results of the study revealed that there was a statistically significant difference among the prospective teachers’ democratic attitudes by the institutions, departments, gender, age, social environment of the family, which high school graduated, educational level of the parents, and how keen they are in their professions. The study shows that there is no statistical difference in between the democratic attitudes of the teachers and the institutions where they work, gender, branches, seniority, the institution where they graduated, their satisfaction from their branch and the institutions where they work. When democratic attitudes of the teachers and the students were compared, it was found that there was a statistically significant difference in the favor of the prospective teachers. 

Bu araştırmanın temel amacı, ilköğretim Sosyal Bilgiler Programı ile Sosyal Bilgiler ders kitaplarının, uzmanlar desteğiyle belirlenen, ulusal ve evrensel değer kategorileri açılarından nasıl bir görünüm sergilediğini ortaya koymaktır. Tarama modelinin kullanıldığı araştırmada verilerin toplanması için, ulusal ve evrensel değerleri belirten kelime ve ifadeleri saptamada kullanılan “gözlem formu” geliştirilmiştir. Veriler betimsel istatistik ve Chi-Square testi ile çözümlenmiştir. Araştırma bulgularına dayalı olarak, birinci kademe Sosyal Bilgiler ders kitaplarında ulusal değerlere ağırlık verildiği, ulusal ve evrensel değer kategorilerinin kullanılma sıklığı bakımından kademeler arasında anlamlı farklılıklar olduğu, ilköğretim Sosyal Bilgiler programında, ders kitaplarına oranla, ulusal ve evrensel değer kategorilerinin daha dengeli dağılım gösterdiği sonuçlarına varılmıştır.